De vlucht

En daar zijn we dan: China. Op het moment van schrijven zit ik nog hoog in de lucht, maar de tijd vliegt voorbij (haha vliegt, en het is geeneens waar). Qua vliegtuigfaciliteiten is het allemaal dikke prima, terwijl ik me daar tot nu toe het meest zorgen om heb gemaakt.Het personeel is vriendelijk en volgens mij heb ik de meest awesome buurman van het vliegtuig.

We zitten op de stoelen in het midden, helemaal achterin. De redelijk goed Engels sprekende Chinese buurman heeft voor deze plek gekozen zodat hij als eerst zijn maaltijdje krijgt en man, man, wat kan die vent schrokken. Zelf heb ik de achterkant van het vliegtuig gekozen met de hoop dat de meeste mensen niet achterin willen zitten. Wat een geluk! De enige stoel die niet gevuld is, is de stoel naast mij. Schrokchinees en ik hebben samen dus drie stoelen. Wel is het zitje eraf gesloopt omdat de irritante, luide Chinees voor ons zijn drinken niet vast kon houden en hij geen natte stoel wilde… Ach ja, nog steeds prima!

Ik weet inmiddels ook precies wat ik in China ga doen, wel zo fijn. Zelf op het laatste moment mijn visum in ontvangst nemen, maar de evenementorganisator weet ook prima hoe ze informatie versturen uit moeten stellen. De eerste dagen ben ik zoals eerder gezegd in Yinchuan te vinden. Hier vindt de International Referee Conference plaats, een ietwat kleiner evenement met trainingen en lezingen over reglementen en allerlei andere zaken waar je in de competitieve games op dient te letten. Dit zal allemaal tussen 10.00 uur en 18.00 uur zijn, waardoor ik volgens mij redelijk wat tijd voor mezelf overhou.

Of dat in Beijing ook zo zal zijn, dat weet ik niet. Hier zal de Season 1 finale van de World Cyber Arena plaatsvinden, waar ik dus aan de slag ga als competitiescheidsrechter. De World Cyber Arena dagen starten tegen het eind van de ochtend, om pas in de avond om 21.00 uur te stoppen. Pittig lange dagen dus, maar ik doe zelf enkel de Hearthstone wedstrijden. Geen idee of ik buiten mijn matches om ergens verwacht word of dat ik op die tijden even een rondje kan lopen, dat moeten we nog even afwachten.

Inmiddels zijn we weer heel wat uren verder en zit ik in vliegtuig 2, van Beijing naar Yinchuan. De vorige vlucht had iets meer beenruimte, maar wat een kutlanding hebben we gehad. Volgens mij mochten we niet zomaar 1, 2, 3, landen, want de aankomsttijd werd steeds later. Hierdoor werd de irritante Chinees voor ons nog irritanter; meneer besloot de boel even goed onder te kotsen en zijn Duitse buren zijn dus maar een stukje naar links gekropen om spettervrij te blijven. Schrokchinees begon een beetje te zweten en werd wat bleekjes, voelde zich volgens mij ook niet zo lekker, maar heeft zich gelukkig goed gehouden.

Op het vliegveld meteen maar pinnen om vervolgens een belachelijk duur kopje koffie te kopen. Gelukkig niet als enige deze blunder begaan, want ik heb inmiddels iemand gevonden van de International Referee Conference. Daarmee het laatste vliegtuig voor vandaag ingestapt en een klein dutje later zijn we dan eindelijk bij het hotel. Het is mooi hier! Vanuit de auto de Yellow River gezien, geen tijd gehad om een foto te maken helaas. Deze mag online en ik vertel later meer.

Advertisements

Dutch College League

dclStefan in december: “We gaan meehelpen aan een bioscooptoernooi voor studenten, League of Legends, maar jij hoeft er waarschijnlijk niet elke keer bij te zijn hoor.”

Eén dag voor de allereerste keer Dutch College League: “Misschien toch handig als je erbij bent morgen.”

Dag na de allereerste keer Dutch College League: “Oké, het was wel handig dat je erbij was.”

En zo zit ik tegenwoordig iedere dinsdag in de VUE Cinema te Hilversum om mee te helpen aan de Dutch College League. In eerste instantie een beetje als hulp voor van alles, maar toen bleek dat onze Paul zich beter op de techniek kon richten in plaats van zowel techniek als competitie heb ik dat stokje van hem overgenomen. Ik ben dus inmiddels de scheidsrechter van de competitie :).

De Dutch College League is een studententoernooi in de bioscoop, waar teams in spelersboxen iedere week strijden om mee te doen aan een groot toernooi in Indonesië. Extra leuk: FOX Sports heeft de rechten in handen om dit uit te zenden en we zijn dan ook iedere dinsdag live op zowel Twitch als op een extra kanaal van FOX Sports. Vervolgens wordt dit programma de gehele week door herhaald en zo zijn een groot aantal voor mij bekende gezichten ineens op twee televisiezenders te zien! Online, op televisie en in de bioscoopzaal kun je wekelijks kijken naar de League of Legends wedstrijden. Het programma wordt aan elkaar gekletst door Koen (de beste racegamer van de Benelux) en Mathia (een League of Legends Twitch streamer), die regelmatig overschakelen naar Jerry van VUE Cinemas. Hij presenteert vanuit de zaal zelf en met hem heb ik dan ook het meest te maken. Tijdens onze televisiemomentjes maken we een stel League of Legends gerelateerde grapjes en krijg ik vragen over wat ik als scheidsrechter allemaal doe.

Dat was mij voordat ik ermee begon ook niet helemaal duidelijk hoor. Is een scheidsrechter bij een gamecompetitie nou echt nodig? Bij onze eigen evenementen hebben we per game wel een ‘competitie admin’, wat eigenlijk deels op hetzelfde neerkomt. Ik ben er voor verantwoordelijk dat we geen vertragingen oplopen, dat spelers op tijd kunnen/gaan spelen en dat alles eerlijk verloopt. Ja, dit is wel degelijk nodig. Ik zal niet beweren dat ik het tijdens ieder potje nou zo druk heb, maar het is zeker te weten belangrijk om iemand te hebben die knopen door durft te hakken. Mag Speler X alsnog zijn vervanger vervangen tijdens het potje als hij na een nare treinvertraging eindelijk binnenkomt? Pauzeren we heel even als iemand spontaan last krijgt van RSI? Mag er opnieuw gekozen worden als Speler Y per ongeluk het verkeerde karakter gekozen heeft? Het komt allemaal niet continu voor, maar tot nu toe zijn er wekelijks weer een stel kleine dilemma’s die opgelost dienen te worden.

Niet vervelend om te doen, eigenlijk past het best in mijn straatje. Niet alleen kan ik prima een beslissing maken en gezellig met Jerry kletsen, ook ben ik (al zeg ik het zelf) behoorlijk goed in het aansturen van een team. Stagiaire Joanna en technische man Paul staan continu op standby om me te helpen waar nodig of beginnen uit zichzelf al wat te doen, terwijl ik met Stefan goed kan overleggen wie waarvoor verantwoordelijk is als er spontaan wat gebeurt. Ook staat er iemand in iedere spelersbox om de schermen van de spelers in de gaten te houden. Cosplaydames Alex en José doen dit met veel plezier en hoewel Alex soms behoorlijk serieus kan kijken, is ze net zo gezellig als José. Via portofoons hebben we allemaal continu contact met elkaar en ik kan gewoon op de eerste rij zitten om in actie te komen zodra er wat aan de hand is.

Op dinsdag 17 mei zit ik dus in China. Mijn Duh-mattie Chris zal me dan een weekje vervangen en ik denk dat ook hij dat gewoon goed kan. Een goeie scheidsrechter is in ieder geval wel degelijk nodig nu dat gametoernooien zelfs op televisie uitgezonden worden. Aankomende dinsdag schuif ik zelf even aan bij de presentatietafel om het met Koen en Mathia over China te hebben, volgens mij direct na de derde wedstrijd. Kijk dus rond een uur of 4 ‘s middags dus even naar dat extra FOX kanaal of volg het op Twitch. Ik ben in ieder geval blij dat Stefan aan het begin zo twijfelde of ik nou wel of niet mee moest werken aan de Dutch College League, want anders was ik nooit gevraagd om naar China te gaan ^_^.

eSports en een beetje cosplay

esportsZoals ik eerder zei werk ik dus sinds 2011 bij Duh-Events. Daarover later meer, maar door Duh-Events ben ik in aanraking gekomen met een tweetal kleinere takken binnen het hele gaming-gebeuren: eSports en cosplay. Vroeger kende ik van de gaming-boom alleen maar de console-gaming takken en de pc-gaming takken, waar nog een groot verschil in zit. Volgens kenners mag je shooters niet spelen op de console omdat je daar toch echt een toetsenbord voor nodig hebt en hoor je echte singleplayer avonturen te spelen met controller.

Nu had ik al weleens van die kleinere tak die eSports heet gehoord, maar pas na mijn eerste ‘eigen’ The-Party evenement ben ik me langzaamaan gaan beseffen hoe belangrijk dit voor velen is. Gaming als sport, genoeg mensen die daar actief mee bezig zijn en de prijzenpotten worden alsmaar hoger. Tijd om dat serieus te nemen dus, al blijft het een lastig iets om op verjaardagen te vertellen, of in dit geval in combinatie met mijn reis naar China. Als mij wordt gevraagd wat ik in China ga doen, dan moet ik namelijk eerst uitleggen dat een steeds groter groeiend aantal gamers vindt dat gaming een sport is.

Daar wordt dan wat lacherig over gedaan, omdat de ‘normale man’ gewoon simpelweg denkt dat de gamer achter zijn computer zit om een spelletje te spelen. Het pluspunt is wel dat iedereen het onderwerp interessant vindt en dat ze zich er wel deels in kunnen vinden als je het een beetje uitlegt.

Als gaming een sport kan zijn, dan zit het natuurlijk dichterbij schaken en dammen dan dat het bij voetbal zit. Sport en eSport is een beetje als een lepel en een schoenlepel naar mijn mening, en zo probeer ik het dan uit te leggen. Het heeft zo zijn raakvlakken en verschillen, als je valsspeelt in een spel dan vindt men je onsportief en ook daar zit weer dat woordje ‘sport’ in. Het kan denk ik prima als derde ‘sporttak’ (daar ga ik weer met m’n takken) bestaan, maar voor nu spreken veel mensen zich nog een beetje tegen.

Zo las ik een artikel op een website van een eSportsclub dat er naast het gamen natuurlijk ook gesport moet worden, anders blijf je niet fit. In de meest letterlijke zin hebben ze al gezegd dat ze sporten door hun game te starten. Zelf deed ik als klein mannetje hier ook al aan mee. Ik moest van m’n moeder op een sport toen ik dik begon te worden en ik koos dammen. Zo werkt het natuurlijk niet (met als resultaat dat ik nog steeds geen mooi figuur heb, al ging ik na twee weken op badminton als alternatief).

sanneCosplay
Dan heb ik op die verjaardagen en andere praatjes uitgelegd waarom gaming als een sport gezien wordt, komt er nog zo’n nieuwe gekke tak bij: cosplay. Cosplayers zijn mensen die hun eigen kleding en attributen maken om een personage uit een film, serie of game te worden. Hiervoor worden ook wedstrijden voor georganiseerd. Op The-Party hebben wij een soort ‘catwalkshow’ gedaan (bekijk de video) waar mensen op het podium stapten, de bewegingen van hun karakter deden en weer van het podium gingen. Op zich heeft het weinig met eSports te maken hoor, maar het is net zoals eSports niet het meest makkelijke ding om uit te leggen aan de normale man.

De grootste reden waarom ik het in mijn blog noem zijn de dames van Team Paraluna, inmiddels het nummer 3 cosplay duo van de wereld. Ik heb deze twee meiden ontmoet omdat ze de cosplaywedstrijd op The-Party jureerden en onlangs ontdekte ik dat zij ook naar China toe mochten, met als doel om Nederland te vertegenwoordigen in het wereldkampioenschap cosplayen. Derde geworden dus, superleuk! Hun enthousiasme en het enthousiasme van een hoop andere cosplayers die ik inmiddels heb leren kennen zorgt ervoor dat ik nu over twee ‘bijzondere gamingtakken’ kan praten. Hoewel het namelijk allebei niet makkelijk is om uit te leggen, is het wel leuk om mensen over dingen te vertellen waar ze nog nooit van gehoord hebben.

Geen idee of ik hiermee een goed of slecht artikel geschreven heb. Want zelfs als ik erover probeer te schrijven, vind ik het niet het meest makkelijke onderwerp om het over te hebben. Misschien ben ik er wat te nuchter voor, al is het beeld wat ik erbij heb in de afgelopen jaren wel echt positief veranderd. Je zult me niet ineens in ieder gesprek “FOR ESPORTS!” horen roepen ofzo, maar het is behoorlijk tof dat deze ‘opkomende sporttak’ ervoor zorgt dat ik als scheidsrechter naar China toe mag. Oja, de scheidsrechtersrol. Daar ga ik later over vertellen in mijn Dutch College League blog, want ook dit is weer een aparte maar leuke overeenkomst tussen sport en eSports.

Jeroen naar China

azie“Willen we iemand naar Korea sturen als scheidsrechter?”, werd mij via Whatsapp door mijn baas Stefan gevraagd. Grappend reageerde ik dat ik volgens mij de scheidsrechter was, refererend naar de Dutch College League. “Dat is ook goed, ga maar”, stond er vervolgens op m’n telefoonscherm. Oh shit, serieus?

Dat Korea is uiteindelijk tien minuten later China geworden, maar dat maakt allemaal niet uit hoor, ben in allebei de landen nog nooit geweest. Als je op deze website rechts kijkt zie je wat ik allemaal bezocht heb, echt niet veel. Daarnaast speel ik ook nog eens soort van vals door China alvast toe te voegen, bestaan mijn Spaanse en Griekse ervaringen uit een stel vakantie-eilanden en sta ik in Denemarken altijd een klein half uurtje stil als het tijd is voor DreamHack. Oja, mijn tripje naar Frankrijk was een schoolreis naar Disneyland.

Nog niet echt veel bezocht dus. Vroeger ging ik met paps en mams nooit op vakantie naar het buitenland. Ik denk dat Texel de meest exotische bestemming is die ik met m’n ouders heb bezocht en om die mijlpaal te vieren gingen we het jaar erop gewoon weer. Als paardenboerderijhouders is er geen tijd om een paar weken achter elkaar vrij te nemen, dus was het zonde om voor een weekje te gaan vliegen. Dat ga ik nu dus allemaal goedmaken, want ik zit straks volgens mij zo’n twaalf uur in de lucht. Met mijn 2 meter lengte niet echt een ervaring waar ik naar uitkijk, maar het wordt het vast allemaal waard!

Afgelopen week alvast ‘geoefend’. Ik ben op visite gegaan bij een vriend (Mark) in Istanbul. M’n eerste stapjes Azië alvast gedaan zodat ik weet hoe de grond daar voelt (zie foto) en alvast 2x 3 uurtjes ‘ingevlogen’.

Maar goed, waarom deze blog en wat ga je in China doen? In het kort: scheidsrechter worden. Jup. En vloggen. Joost van de Dutch College League heeft via-via een beetje geregeld dat ik de aangewezen persoon ben om naar China te gaan om als scheidsrechter bij een groot eSportstoernooi aan de gang te gaan. Afgelopen woensdag drukte hij een videocamera in m’n handen om te gaan vloggen (vlogs plaats ik ook op de site uiteraard). Om ervoor te zorgen dat ik op video niet te langdradig ben, heb ik na een paar jaar niet geschreven te hebben besloten om er ook maar een blogje aan te koppelen. Verwacht voor mijn vertrek (12 mei) alvast wat blogs over eSports (wat het is en hoe ik erover denk), Duh-Events (waar ik werk) en de Dutch College League (het evenement wat ervoor gezorgd heeft dat ik naar China ga). Na die schrijfsels zal ik vertellen hoe mijn schema er in China uitziet en wat ik volgens de mailwisselingen zoal ga doen.