Terug naar huis

Ik heb het afgelopen dagen net even te gezellig en druk gehad om verder te bloggen, maar we zijn er weer. Ik moet zeggen, ondanks dat ik wat dingen ter verbetering zag op dit evenement, heb ik prima genoten. De spelers waren allemaal erg gezellig en heb uiteindelijk best met veel mensen kennis kunnen maken.

Vooral Zweden, Israël, Zuid-Afrika, Servië en Georgië hebben me duidelijk gemaakt dat ze het dankzij mij erg naar hun zin hebben gehad. Zwitserland noem ik er nog bij omdat ik met hen ben teruggereisd tot aan Helsinki en ik nog best veel lol met hen gehad heb. Zuid-Afrika was in ieder geval gelijk om toen ik suggereerde om de afgekeurde nickname jew-tron om te vormen naar juice-tron en Zweden zei dat het allemaal best spannend was internationaal en dat ik het allemaal lekker relaxed maak.

Uiteindelijk hebben we een top 4 gehad waar Israël op 4 stond, China op 3, Servië op 2 en Zuid-Korea op 1. De meest interessante wedstrijd was denk ik China tegen Zuid-Korea. Twee landen die niet goed international kunnen communiceren.

Erg jammer en stiekem sneu voor die jongens. Zuid-Korea lijkt graag mee te willen doen met het onderlinge vriendjes maken en lachen veel, gebaren veel en gebruiken de vijf woorden Engels die ze kunnen erg graag. Ik heb mijn eigen naam door een Koreaanse vrijwilliger fonetisch op laten schrijven en dat hielp erg goed en de Koreanen vonden het prachtig. “Jeroen den Hartooku?” Goed genoeg, voornaam perfect en ik denk dat de Koreanen erg vriendelijk zijn.

De Chinezen willen ook wel graag, maar die proberen het niet eens. Naar mij toe wel vriendelijk knikken en glimlachen en hallo zeggen, maar dat is het wel. Ze laten hierdoor op de andere teams een spannende indruk achter. Tegen Zuid-Korea verliest ook iedereen en is spannend, maar dat potje voelt in ieder geval vriendelijk aan. Elk team dat tegen China moet, is soort van ‘bang’ ofzo (behalve Georgië, die hadden de lol van hun leven terwijl ze gruwelijk hard werden ingemaakt). Heel gespannen spelen enzo.

Zuid-Korea tegen China was dan ook wel indrukwekkend. De twee veel te goede teams die sociaal gezien de buitenbeentjes zijn tegen elkaar. Wanneer er 5 tegen 5 gevochten werd in de games, klonk het alsof er meer dan honderd eenden overvlogen. “KWA KWA KWA KWAJO KWA” en dat ging geleidelijk door,afgewisseld met een “NICU” wanneer iemand iets goed deed (vooral Maleisië deed dat tijdens een match gruwelijk luid, heel grappig). Uiteindelijk wisten ze allebei een wedstrijd te winnen voordat Zuid-Korea won. De finale was eigenlijk minder spannend dan Zuid-Korea tegen China.

Nu de terugweg aan het voltooien. Vannacht om 4 uur moest ik vertrekken. Het was toen 8 uur ‘s avonds in Nederland. Intussen weet ik door het uur verschil met Finland niet of het nu half 6 of half 7 is in Nederland, maar ik ga uit van 22.5 uur reizen. Eerst met de trein van Busan naar Seoul, vervolgens Seoul naar Helsinki en als laatst Helsinki naar Amsterdam.

Markus uit Finland raadde me aan gewoon te zeggen van “hoi ik kom vliegen en ben debiel lang dus help mij”. Dit heeft geresulteerd in een gratis upgrade naar economy comfort. Lekker bezig, want daardoor heb ik zeker 6.5 van de 10 uur kunnen slapen. Net in Finland afscheid genomen van Zwitserland en nu eindelijk naar huis!

Volgende keer weer? Ik hoop het wel, want dan mag ik naar Taiwan/Chinees Taipei!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s