De vlucht

En daar zijn we dan: China. Op het moment van schrijven zit ik nog hoog in de lucht, maar de tijd vliegt voorbij (haha vliegt, en het is geeneens waar). Qua vliegtuigfaciliteiten is het allemaal dikke prima, terwijl ik me daar tot nu toe het meest zorgen om heb gemaakt.Het personeel is vriendelijk en volgens mij heb ik de meest awesome buurman van het vliegtuig.

We zitten op de stoelen in het midden, helemaal achterin. De redelijk goed Engels sprekende Chinese buurman heeft voor deze plek gekozen zodat hij als eerst zijn maaltijdje krijgt en man, man, wat kan die vent schrokken. Zelf heb ik de achterkant van het vliegtuig gekozen met de hoop dat de meeste mensen niet achterin willen zitten. Wat een geluk! De enige stoel die niet gevuld is, is de stoel naast mij. Schrokchinees en ik hebben samen dus drie stoelen. Wel is het zitje eraf gesloopt omdat de irritante, luide Chinees voor ons zijn drinken niet vast kon houden en hij geen natte stoel wilde… Ach ja, nog steeds prima!

Ik weet inmiddels ook precies wat ik in China ga doen, wel zo fijn. Zelf op het laatste moment mijn visum in ontvangst nemen, maar de evenementorganisator weet ook prima hoe ze informatie versturen uit moeten stellen. De eerste dagen ben ik zoals eerder gezegd in Yinchuan te vinden. Hier vindt de International Referee Conference plaats, een ietwat kleiner evenement met trainingen en lezingen over reglementen en allerlei andere zaken waar je in de competitieve games op dient te letten. Dit zal allemaal tussen 10.00 uur en 18.00 uur zijn, waardoor ik volgens mij redelijk wat tijd voor mezelf overhou.

Of dat in Beijing ook zo zal zijn, dat weet ik niet. Hier zal de Season 1 finale van de World Cyber Arena plaatsvinden, waar ik dus aan de slag ga als competitiescheidsrechter. De World Cyber Arena dagen starten tegen het eind van de ochtend, om pas in de avond om 21.00 uur te stoppen. Pittig lange dagen dus, maar ik doe zelf enkel de Hearthstone wedstrijden. Geen idee of ik buiten mijn matches om ergens verwacht word of dat ik op die tijden even een rondje kan lopen, dat moeten we nog even afwachten.

Inmiddels zijn we weer heel wat uren verder en zit ik in vliegtuig 2, van Beijing naar Yinchuan. De vorige vlucht had iets meer beenruimte, maar wat een kutlanding hebben we gehad. Volgens mij mochten we niet zomaar 1, 2, 3, landen, want de aankomsttijd werd steeds later. Hierdoor werd de irritante Chinees voor ons nog irritanter; meneer besloot de boel even goed onder te kotsen en zijn Duitse buren zijn dus maar een stukje naar links gekropen om spettervrij te blijven. Schrokchinees begon een beetje te zweten en werd wat bleekjes, voelde zich volgens mij ook niet zo lekker, maar heeft zich gelukkig goed gehouden.

Op het vliegveld meteen maar pinnen om vervolgens een belachelijk duur kopje koffie te kopen. Gelukkig niet als enige deze blunder begaan, want ik heb inmiddels iemand gevonden van de International Referee Conference. Daarmee het laatste vliegtuig voor vandaag ingestapt en een klein dutje later zijn we dan eindelijk bij het hotel. Het is mooi hier! Vanuit de auto de Yellow River gezien, geen tijd gehad om een foto te maken helaas. Deze mag online en ik vertel later meer.

3 thoughts on “De vlucht

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s